خدا را فرشته‌ايست بنام « خرقائيل » 18 هزار بال دارد كه ميان هر دو بالش پانصد سال راه است بخاطرش رسيد كه آيا بالاى عرش چيزيست ؟ خدا بالهايش را دو برابر كرد و داراى 36 هزار بال شد كه ميان هر دو بال پانصد سال راه بود و خدا به او وحى كرد بپر اى فرشته ، 20 هزار سال پريد و بر سر يك ستون عرش نرسيد ، و خدا بال و نيرويش را دو چندان كرد و 30 هزار سال ديگر پريد و باز هم نرسيد ، و خدا به او وحى كرد اى فرشته اگر تا دميدن صور بپرى با بالهايت بساق عرشم نرسى آن فرشته گفت : ( منزّه باد پروردگار والاترم ) و خدا فرو فرستاد « سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى » و پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله فرمود : آن را ذكر سجده كنيد . 56 - و از طريق مخالفين روايت كرده در تفسير قول خدا « و برميدارند عرش پروردگارت را بالاى خود در آن روز هشتا » كه هشت صف است كه شماره آنها را جز خدا نداند ، و هر فرشته آنها را چهار روى است و شاخها دارند بمانند شاخهاى گوزن كه از بيخشان تا سرشان پانصد سال راه است ، و عرش بر سر شاخهاى آنها است ، و پاهاشان در پائينترين زمين و سرهاشان در بلندترين آسمان ، و فروتر از عرش 70 پرده از نور است ( روضة الواعظين 59 ) بيان - جزرى گفته : وعل ، بز كوهى است و حاملان عرش هشت گوزنند يعنى فرشته‌ها به صورت گوزن . 57 - در تأويل الايات الظاهره : بسندى از محمّد بن مسلم گفت : از امام پنجم عليه السّلام شنيدم در تفسير قول خدا تعالى « و آنان كه عرش را برميدارند و كسانى كه گرد آنند » فرمود : مقصود محمّد است و على و فاطمه و حسن و حسين و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليهم السلام . 58 - در اختصاص از ابن عباس ، گفت ابن سلام در ضمن پرسشهايش از پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله پرسيد 16 چيست ؟ 18 چيست ؟ فرمود : 16 صف فرشته در هم گرد عرش و اينست مقصود از قول خدا « درهم‌شدگان گرد عرش ، 75 - الزمر » و اما 18 پس 18 پرده نور است آويخته ميان كرسى و حجب كه اگر نباشند كوههاى سخت